بازیدرمانی چیست؟ بازی یکی از اساسی ترین فعالیت های انسانی است که از نخستین روزهای زندگی تا بزرگسالی ، نقش مهمی در رشد ذهنی ، هیجانی و اجتماعی انسان ایفا میکند.
در واقع ، بازی زبان طبیعی کودک است و از طریق آن احساسات ، نیازها و تجربیات خود را بیان میکند.
بر همین اساس ، روانشناسان و درمانگران از اوایل قرن بیستم مفهوم «بازیدرمانی» (*Play Therapy*) را مطرح کردند تا از بازی به عنوان ابزاری برای درمان مشکلات روانی و هیجانی کودکان استفاده کنند.
بازیدرمانی به عبارت ساده چیست؟
بازیدرمانی یکی از روشهای درمانی در روانشناسی کودک است که در آن ، بازی به عنوان وسیلهای برای ارتباط ، بررسی و اصلاح مشکلات رفتاری و هیجانی کودک به کار میرود.
به عبارت ساده ، در بازیدرمانی کودک بهجای صحبت مستقیم درباره احساساتش ، آنها را در قالب بازی نشان میدهد و درمانگر از طریق مشاهده و هدایت این بازی ، به درک دنیای درونی او میرسد.
انجمن بازیدرمانی آمریکا (APT) این روش را ا تعریف میکند:
«بازیدرمانی فرآیندی است که در آن درمانگر آموزشدیده ، از قدرت درمانی بازی برای کمک به کودکان در پیشگیری یا حل مشکلات روانی استفاده میکند تا رشد بهینه و سلامت روانی آنان تسهیل شود.»
اهداف بازیدرمانی چیست؟
۱-اهداف درمانی
-کاهش اضطراب ، ترس و افسردگی
-تخلیه هیجانات سرکوبشده (خشم، غم، ترس)
-اصلاح رفتارهای پرخاشگرانه یا گوشهگیرانه
۲-اهداف رشدی
-تقویت مهارتهای اجتماعی و ارتباطی
-بهبود تمرکز، خلاقیت و خودبیانگری
-رشد اعتماد به نفس و احساس ارزشمندی
۳-اهداف آموزشی و تربیتی
-یادگیری مهارتهای حل مسئله
-درک پیامد رفتارها
-آموزش کنترل هیجانات و خودنظمدهی
انواع بازی درمانی
1-بازیدرمانی غیردستوری (غیرمستقیم): کودک آزاد است هرطور میخواهد بازی کند؛ درمانگر فقط مشاهده و بازتاب میدهد. روش آکسلاین
۲-بازیدرمانی دستوری (مستقیم): درمانگر بازیها یا فعالیتهای خاصی را برای اهداف مشخص طراحی میکند. بازیهای شناختیرفتاری
۳-بازیدرمانی گروهی: چند کودک با مشکلات مشابه در محیطی مشترک بازی میکنند. درمان مشکلات اجتماعی
۴-بازیدرمانی خانوادگی: اعضای خانواده در بازی شرکت میکنند تا تعاملات و نقشها بررسی شود. درمان تعارضهای والد-کودک
۵-بازیدرمانی شناختیرفتاری (CBT): ترکیب بازی با اصول CBT برای اصلاح افکار و رفتارهای ناسازگار. درمان اضطراب یا وسواس
ابزارها و تکنیکهای بازیدرمانی چیست؟
درمانگر از ابزارهای متنوعی برای برقراری ارتباط و مشاهده استفاده میکند ، از جمله:
-اسباببازیهای نمایشی (عروسکها ، حیوانات ، آدمکها)
-نقاشی و رنگآمیزی
-خمیر بازی و ماسه
-بازیهای نقشآفرینی
-داستانگویی و نمایش عروسکی
-بازیهای تخیلی و نمادین
این ابزارها کمک میکنند کودک احساسات خود را بهطور غیرمستقیم و ایمن ابراز کند.
بازی درمانی پلی است میان دنیای درونی کودک و دنیای واقعی. این رویکرد با استفاده از طبیعیترین زبان کودک یعنی «بازی» ، به او کمک میکند احساسات خود را در محیطی امن بیان کند.
تعارضات درونی را حل نماید و مهارتهای زندگی را بیاموزد. بهطور خلاصه، بازیدرمانی نه تنها درمانی برای مشکلات روانی ، بلکه فرصتی برای رشد و شکوفایی روان کودک است.

Add a Comment